خدمات رسانی مردم محور و تأمین علایق و منافع همة گروه های اجتماعی از الزامات توسعة پایدار شهری است و زمانی اتفاق می افتد که متولیان بتوانند با خدمات با کیفیت رضایتمندی ساکنان آن شهر را جلب کنند. هدف پژوهش حاضر گونه شناسی عوامل رضایتمندی مردم قیامدشت از خدمات شهرداری منطقة 15 تهران است که با روش پیمایش و ابزار پرسشنامه انجام گرفت. جامعةآماری را شهروندان بالای 18 سال تشکیل دادندکه حداقل 4 سال سابقه سکونت در این شهر را داشته اند و حجم نمونه 406 نفر بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. بر اساس نتایج؛ شهروندان در حد زیاد دیندار بوده و از هویت ملی برخوردار بودند. اعتماد و مشارکت اجتماعی اغلب شهروندان قیامدشت درحد متوسط به دست آمد. رضایتمندی از عملکرد شهرداری در حوزه خدمات شهری، فضای سبز، شهرسازی و معماری، اجتماعی و فرهنگی، روابط عمومی، کارکنان اداری، حوزة فنی و عمرانی که با 65 پرسش مورد سنجش قرار گرفت، در مجموع پایین تر از متوسط به دست آمد. نمرة کل رضایتمندی از عملکرد شهرداری در این حوزه ها از 20، عدد 8 را به دست آورد. دین داری تنها عاملی بود که تأثیر بالایی(با بتای 26/0) بر رضایتمندی از خدمات شهرداری منطقة 15 در محدوده شهر قیامدشت داشت و همچنین این عامل بیشترین نقش را در جداسازی گونه هااز هم داشته و بر عکس متغیر اعتماد اجتماعی کمترین نقش را در تحلیل گونه ها از یکدیگر داشته است. با توجه به فرایند مقایسة اجتماعی عملکرد شهرداری، توجه مستمر به کیفیت خدمات، مهمترین عاملی است که می تواند رضایتمندی شهروندان را تداوم بخشد.

زمینه: آنچه امروزه در پروژه های عمرانی بیش از پیش مطرح است ضعف مبانی اخلاق مهندسی در تعاملات حرفه ای است. این امر ناشی از آن است که؛ در دوره آموزش های دانشگاهی، مبحث اخلاق و چالش های اخلاقی در جامعه مهندسین، مورد توجه قرار نگرفته است. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های اخلاقی در کارگاه های عمرانی صورت گرفته است.روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه پژوهش شامل تمامی مهندسین شاغل در در دو پروژه بزرگ عمرانی هستند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، 100 نفر انتخاب شدند. اطلاعات به وسیله پرسشنامه پژوهشگر ساخته، جمع آوری و داده ها با کمک آمار توصیفی مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفته اند.یافته ها: نتایج به دست آمده نشان می دهند که؛ 44% گروه نمونه، کارگاه های عمرانی را فاقد گفتمان اخلاقی می دانند و 87% رابطه و نفوذ را عامل موثر در استخدام می دانند. 79% گروه نمونه از مفاد آیین نامه های اخلاق مهندسی آگاهی ندارند و 78% از افراد آموزش ناکافی را علت این مسئله می دانند. در نهایت 53% گروه نمونه، بی اخلاقی در کارگاه ها را با بی اخلاقی در جامعه مرتبط می دانند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل می توان گفت: سطوح پایین آگاهی از آیین نامه های اخلاق مهندسی از آموزش ناکافی در سطوح دانشگاهی ریشه می گیرد. چالش های اخلاقی در کارگاه ها منجر به کاهش رضایت شغلی کارکنان و ایجاد تجارب نامطلوب برای افراد جویای کار می گردد که می تواند پایبندی آنها به اصول اخلاقی را در سطح اجتماعی نیز تحت تاثیر قرار دهد.